Thursday, December 18, 2014

உலக மொழி

*
ஒரு தனி மரத்தடியில் 
வெகு நேரமாக விளையாடுகிறேன் 
சருகுகளைக் கோர்த்து 
புது வடிவங்களுக்கு உரு கொடுக்கிறேன்  
அம்மரத்தை கைகளால் அணைத்தபடி 
சுற்றி வருகிறேன் 

தரையில் படுத்தபடி 
கனவுக்குள் புகுந்து 
நிலவை ஒரு பந்தெனத் தட்டுகிறேன் 
அழுமந்த நிலவிடம் 
சத்தம் போடாதே என்ற வாறு 
கையால் உதட்டை மறைத்துக் காட்டுகிறேன் 

கண் கூச விடிந்த சூரியனிடம் 
பேசவே மாட்டேன் என்பது போல் 
திரும்பி நிற்கிறேன் 
முன் நிற்குமென் நிழலை 
ஆட்காட்டி விரலை அசைத்தபடி 
மௌனமாகக் கடிந்து கொள்கிறேன் 

சட்டென 
என் நிழலெழுந்து
என்னைச் சுற்றி
பறக்கிறது

இனி
கனவுகளைக் கொஞ்சுமென்
மௌனங்களனைத்தும் 
பல்லாயிரம் துகள்களாக
சிதறிவிட நேரலாம் ..

*
*** 
கலாசுரன்


No comments:

Post a Comment