Friday, January 3, 2014

*
அலையெனத் திரண்டேறும் 
கனல் கோபுரமொன்று 
உயர்ந்திடக் கண்டேனுனது 
விழிகளின்னோரமாய் 

மனதோரமாய் நட்டிருந்த 
எனதுயிரின்று சிவந்திட்டதொரு 
இலையுதிர் காலத்தின் 
தொடக்கமென்பதைப்போல்

வீண் முயற்சிதான் இதுவெனத் 
தெரிந்துமிப்போதும் 
சுமூகமானதொரு சந்திப்பை மெல்ல 
உன் முனனால் நகர்த்துகிறேன் 

துரோகம் தானுனது
கோபத்தின் காரணமெனத் 
தெரியுமென்பதாலுனக்களிக்க
காரணங்களேதுமென்னிடமில்லை

தவறவிட்ட சந்தர்ப்பங்களை 
திரும்பிப் பார்க்கும்போதுன் எதிர்பார்ப்பின்
கனவு மேடைகளை சிதைத்த 
தருனங்களென்னை கூர்ந்து பார்கின்றன 

நகைப்பேதும் சிதறாதிருக்குமிந்த
நொடிப்பொழுதுகளென்னை 
சப்தமற்றிருக்கச் செய்யுமொரு 
வாய்ப்பூட்டு மந்திரம் 

மழை நேராக் காலமொன்றில் 
புகுந்திருக்கும்போதெனக்கு
நிரந்தரமானது 
நிரந்தரமின்மை மட்டுமே  

நிகழுமெனில் 
உனது மனதோரமாய் 
எனதுயிரை பெயர்த்து நடு

மழை பெய்யட்டும் ..
***
கலாசுரன் 

No comments:

Post a Comment