Thursday, December 27, 2012

கொக்கு..

*
ஓய்வற்றுத் தூங்கும் ஞானத்தை 
தட்டி எழுப்ப, பின் வாசலின் 
சட்டத்தைப் பிடுங்கி எடுத்து 
வருகிறேன்.. 
இனி ஒரே அடி 
எழும்பும் அல்லது 
நிரந்தரமாகத் தூங்கிவிடும்.
இருளில் குளித்து கறுத்துப்போன 
கொக்கிற்கு தான் ஒரு 
காகம் என்ற நினைப்பு..
*
***
கலாசுரன் 

நல்லது ..

*
நல்லது
அப்படியே செய்துவிடலாம் 

இல்லைஎன்றாலும் 
பரவாயில்லை 

நல்லபடி 
இருக்கட்டும் 

நல்லது 
இப்படி
முடித்துவிடலாம் 

நல்லது 
நல்லது 
*
***
கலாசுரன் 
சனி இரவுகள்

 *
நகர்ந்து செல்லும்
தனித்த மரங்களைப் போல
எங்கும் மனிதர்கள்.

சில மரங்களில்
வாதை கூடியது போல
சிகைக்கு
திமிர் வாதம் பிடித்திருக்கிறது.

இரவுகளில் அவை
கொம்புகளென
சீவப்படுகிறது.

இதுவரை ஊதாப்படாத
குழல்களில் அவர்கள்
மலர்கள் அணிவிக்கிறார்கள்.

தனித்த மரங்கள்
இந்த இரவில் ஓன்று சேர்ந்து
கபால அறைக்குள்
பேய் பிடித்தாடுகின்றன...
*

கலாசுரன்

அபாயங்கள் ஏராளம் உண்டுபோலும்
அதோ என்னவள் எத்தனை வளைவுகள் ..

ஒற்றைச் சாவி

*
அழகற்றதொரு குவியலிலிருந்து 
எனது மனச் சீவல்களை 
ஒன்றின்மேல் ஒன்றாக
சீரமைத்துக் கொள்கிறாய் 
என் வீட்டு அலமாரிப் புத்தகங்களை 
அதனுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறேன்

அப்புத்தகங்களை குலைத்து நீ 
குவித்துப் போடுகிறாய்.. 
மனதை ஒரு முறைகூடத் திறந்து பார்க்க 
ஆசைப்படுகிறது கதவிழந்ததொரு அலமாரியின் 
ஒற்றைச் சாவி 
*
***

கலாசுரன் 

சலனமின்மை


*
இணை பிரியாதிருந்தபடி
மழையென அழுது முடிந்ததிந்த இரவும் நானும்

இடைவிட்டுப் பார்த்திரா மௌனமது
இதழோரமாய் கசிந்துகொண்டிருந்தபோது
நானுமொரு இரவு மழையைப் போல்
முகம் துடைத்து
எழுகிறேன் இந்த காலை வேளையில்

வானச் சுவர்களுடைத்துப் பாயுமிந்த
சிந்தனைகளை கட்டுண்டு நில்லெனச் சொல்வதில்லை
எனதென பெருமைபாராட்டுமிந்த மனம்

வெற்றிடத்தில் சிதறி நிற்கும் காட்சிகளை
ஒன்றிணைக்க எத்தனிக்காதிருக்குமிந்த
கருவிழிகளின் சலனமின்மை
மகா நரகத்தின மந்திர வாயிலென்கிறேன்

விழிகளிலிருந்து கீழ்நோக்கி
சோகம் பாய்ந்து சென்றிருக்குமந்த
வடுக்களில் ஊர்ந்துகொண்டிருக்கிறது
சில மௌனித்த ஞாபகங்கள்

ஒருபோதும் நானந்த மயானங்களில்
செல்வதில்லை என்றபோதும்
மயானங்கள் என்னை நோக்கி வருகின்றன

எனது மரணம் மட்டும்
சற்று தள்ளி நின்று
விசித்திரமாய் நகைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்
***

கலாசுரன்







Sunday, December 23, 2012

நிழல்

*
நீயும் நானும்
நம்மைப் போன்று சிதைந்துபோன
மனித உருவங்களும்
இனிமேலும் எனது கனவுகளில் கூட
வராமலிருக்கட்டும் என்கிறேன்

இந்த இதமான
பிரிவை மட்டும் நிச்சயம்
பத்திரப்படுத்தவேண்டும் என்கிறாய்

மரணம் பரவி நிற்கும் உனதென்ற மௌன வெளியில்
அலைந்து கொண்டிருக்கிறது
தலையற்ற நிழலொன்று
****
கலாசுரன்