Monday, April 18, 2011

வவ்வால் உலகம்

*
பக்கத்து இருக்கைகள் வழக்கம்போலவே 
என்னைக் கண்டு சிரித்துக்கொள்கின்றன
வாத்தியார்களின் பிரம்படியிலிருந்து
ஒருபோதும் தப்பித்துக்கொள்வதில்லை
எனது காகிதங்களில் பதிந்த கோழிக்கால்கள்.. 

செந்நிறக் கோடுகள் பதிந்த எனதிந்த கைகளை 
உங்கள் முன் நீட்டுகிறேன்
என் குருதியின் நிறம் இதுதானென 

பதில்களை எதிர்பார்ப்பதில்லை
எனது கேள்விகள் என்பதால்
முள்ளுமுருக்கு மரத்தில் வேதாளமென
என்னைத் தொங்கவிடுகிறீர்கள்

ஏதோ ஒரு கதையிலுள்ள தாய்ச் சொல்
கேளாதொரு வவ்வாலும் நானும்
பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்
இவ்வுலகம் தலைகீழாக தொங்கிக் கிடக்கிறது
*
***

கலாசுரன்

நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை 

4 comments:

shammi's blog said...

arumai....

Sangeetha said...

very nice, attakaasam ...!!

உங்கள் நண்பன் said...

ஏதோ ஒரு கதையிலுள்ள தாய்ச் சொல்
கேளாதொரு வவ்வாலும் நானும்
பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்
இவ்வுலகம் தலைகீழாக தொங்கிக் கிடக்கிறது


என் அம்மாவிடம் அதிக முறை கேட்ட வாக்கியம் அது இப்பொழுது நினைவு கூர்கிறேன் அருமை sir

கலாசுரன் said...

Thanks to all

Post a Comment