Monday, November 8, 2010

நொடியில் விழுந்து மடியும் காலம் ...!

கண்ணாடிச் சுவருள்
சிறையடைக்கப்பட்ட 
கால முள் ஒன்றின் சலனம் 
சொல்ல வந்ததை 
காட்சிப் படுத்தும் 
ஒரு இருள் இரவும் 
மனதின் ஒருமையற்ற 
தனிமையும் ..

அந்த முள் 
இடைப்பட்ட 
சலனமற்ற தருணத்தில்
சப்தங்களை
உடைத்து மௌனிக்க  

நீட்சியற்ற 
காலத்திற்கு மட்டும்  
மரணிப்பதும் 
மீண்டும் எழத் துடிப்பதுமாய் 
நொடிகள் விழுந்து 
மடிகின்றன


இப்பொழுது 
பகலில் பயணித்த 
அந்தப் பாதைகள் 
இருளில் குளித்துக்கொண்டிருக்கும் ...





அப்பாதையோரங்களில்   
சிலரின் வியர்வையோ 
கண்ணீரோ 
நட்சத்திரங்களாகும்
காட்சியை சிதைத்து 

இன்னொரு 
நசுக்கப்பட்ட எதிர்பார்ப்பின்  
முகம் 
நிலவெனவும் 
அங்கு  
பதிந்திருப்பதுண்டு

இவை அனைத்தும் 
பார்க்க ஆவலாய் 
ஓடிக்கொண்டிருக்கும் 
கற்பனைகளின்  
கால்களை 
ஒடித்துப்போடக்கூடும்
ஒரு விழித்தலுக்கான
அழைப்பின் 
ஓசை

அந்தக் கணத்தின்
ஒவ்வொரு
நொடியிலும் விழுந்து
காலமுட்களில்
மோதி உடையும்
நீர்க்குமிழி போன்றது
காலம் ....!

கலாசுரன் 

நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை 

No comments:

Post a Comment