Monday, August 2, 2010

சாவிக் கொத்து.

இறுமாப்புகளின் சிறையிலிருந்து
 மனதை மீட்டுவருவதாய்
 ஒரு கற்பனை ...!

 என் கற்பனைகளின்
 உருவப் படிமங்களை
 பார்ப்பதற்கான ஒளி
 ஒரு ஆந்தையின் கண்களிலோ
 ஒரு மின்மினியின் அடிவயிற்றிலோ
 பத்திரமாக்கப்பட்டிருக்கும்...

 அதன் வீச்சு
 சிலநேரம்
 கண்களின் காட்சியை
 முற்றிலும் பறித்துவிடக்கூடும் ...

சிந்திப்பதற்கோ
பகிர்வதற்கோ
திறவாத கதவுகளின் சாவிக் கொத்து

மௌனத்திலேயே 
தொலைந்துவிட்டதாய் ... 
அக்கதவுகள் மீண்டும்
திறவாமலேயே இருக்கும்

பேச்சிலும் சிந்தனைகளிலும்
செயல்பாட்டிலும்
நிரந்தரமாய் தங்கிவிட்ட
முரண்பாட்டை மறைக்க
இன்னும் அந்த மௌனித்த
முகமூடிகளுக்கு முடியாமல்ப் போய்விடும்

கற்பனைகள்
கற்பனைகளாகவே இருக்கட்டும் ....!
இறுமாப்புகளின்
புதுச் சாவிக் கொத்திற்கான வளையம்
உருவாக்கப்பட்டுவிட்டது

இனி
ஒருபோதும் திறவாத
சில கதவுகளின் சாவிகளை
அதில்
த் தொங்கவிடவேண்டும்....!

கலாசுரன்.



நன்றி உயிர்மெய், உயிரோசை.
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3240






No comments:

Post a Comment