Monday, June 14, 2010

அலைதலின் முற்றுகை ....!


கண்களின் தூக்கத்தைப்
பறித்தது கூரிருள்....
சிந்தனைகள் அங்கும் இங்குமாக
பறந்தோடுகின்றது

இருளின் அடர்த்திக் கூர்மை
கருவிழிகளின் வழியாக
உள்புகுந்து கண்களை நிரப்புகிறது

கூரையில் ஆங்காங்கே
மழைத் துளிகளுக்கான
வாசல்கள் திறந்திருக்கக்கூடும்

அது கரையான்களுக்கும்
உணவளிக்கும்
தாய்மை மறவாத கூரை

சுவர்களின் கீழிருந்து மேல்நோக்கி..
மறையா மின்னலென
விழுந்த விரிசல்கள்

அச்சுவர்கள் அடுத்த மின்னலுக்கு
அல்லது இடியோசைக்கு
விழுந்து விடக்கூடும்

ஒரு கால் ஒடிந்த
நாற்காலியின்
மற்று மூன்று கால்களுக்கும்

அதை தாங்கி நிற்கும்
தரைக்கும் இடையிலான
மெல்லிய இடைவெளியில்

எதோ ஒரு மிருகத்தின்
அலறல் சப்தம்
ஒளிந்திருக்கக்கூடும்


ஒரு பல்லி
ஒலி எழுப்பியவாறு
எங்கேயோ பசியோடு நடமாடுகிறது

இருளை அழைப்பதர்க்கெனவே
ஞாபகத்தின் ஒளிரும்
விளக்கில் எண்ணை  இல்லாமல் போயிற்று....

வத்திப் பெட்டிகள்
யாரோ ஒருவரின்
கண்ணீரில் நனைந்திருக்கின்றன

வரவிருக்கும்
விடிதலின் ஊசிக்கதிர்களில் ஒன்று
நினைவுகளில் மோதி உடைந்தது

இன்னும் காலங்கள்
காத்திருப்புகளை
சோதிக்கக்கூடும்...

வெளியே யாரோ ஒருவரின்
கால்கள்......... விழுந்து மக்கிய
இலைகளுடன்

ரெகசியமாய் எதோ
பேசுவது போலவும்
கவிதைகள் சொல்வது  போலவும்

"யார் அது ?"


கலாசுரன்


நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை....
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3033

2 comments:

Elango said...

//சுவர்களின் கீழிருந்து மேல்நோக்கி..
மறையா மின்னலென
விழுந்த விரிசல்கள்//

மிகவும் ரசிப்புக்குரிய கற்பனை..

கலாசுரன் said...

ஆம் கவிதைக்காரன் என்னை சிறு வயதிலிருந்து ரசிக்கவைத்தவை அவை....
நன்றி

Post a Comment