Thursday, June 10, 2010

வானவில்லாள் மற்றும் நான்...!

நெடிய ஒரு
நலன் விசாரிப்பின்
முடிவறியா எல்லையை
இருவரும் நெருங்க...

ஓசைகள் உடைபட்டு
மௌனங்கள்
துளிர்விடுகின்றன...!

சுடும் மூச்சு
அவள் காதுமடலை
வருடியதுதான் பிழை

அன்று
என் தலையணை முத்தங்களில்
நெளிந்தவள்...

இன்று
என் கை படைத்த
செவ்வக அறைக்குள்ளே
என்னை அணைத்துக்கொள்கிறாள்....

லீலைகள் பலவுண்டென
என் விரல்கள் வருடிப்
பயணித்த வளைவுகளோ ஏராளம்..

ஆசைகளின் அடர்காட்டில்
இன்பத்தின் இருள் குகைக்குள்
நழுவி நுழைந்த சுகமும்
பயமும்...

இறுதிவரை எட்டாமல்
திரும்பநேர்ந்து
தொடர்கிறது...

சற்றும் தேயாத அவ்வானவில்லாள்
என் வியர்வை மழையில் தான்
முழுதும் நனைகிறாள்.....

அவளுடைய
இன்னும் சில
வண்ணங்களில்
நெருக்கம் அதிகரிக்கிறது...

அவ்வப்போது வெட்கம் பழகி
எங்கள் முத்தங்களும்
சிணுங்குகின்றன...

பெருமூச்சுடன்
விலை உயர்ந்த ஒன்றை
பரிசளித்து
அவளை எனதாக்கிக் கொள்கிறேன்....

உலகம் ரசிக்கப்போகும்
ஒரு புதுக்கவிதையின்
பிறப்பை எதிர்பார்த்தபடி...

கலாசுரன்

2 comments:

Elango said...

முளைவிட்ட காமம் கிளைவிட்டுப் பரவி நிலத்தில் விழுதை ஊன்றி விட்டது..

கலாசுரன் said...

மிக்க நன்றி கவிதைக்காரன்

Post a Comment