Monday, February 15, 2010

சற்று ஓய்வின்போது....

*
வியர்வையில் குளித்தபடி
வயல் காட்டில் இருக்கையில்
கதிரவன் இள வெப்பம் பொருந்தும்
கதிர்களாம் துப்பட்டாவினால்
என் வியர்வை துடைக்கிறான்!

சிற்றிளம் தென்றலும் என்னை வருட
கண்களும் மெல்ல வாசலை அடைத்தது!
இதழோரங்களில் ஏனோ
ஒரு சிறு புன்னகை!

ஓரிரு நொடிகள் தாண்டிட
வாசல் திறந்ததும்
என் கண்களுக்குதூசி ஒற்றை
பரிசளித்துச் சென்றது காற்று!
என் கண்கள் கலங்கிட,

மதியக்கஞ்சியுமாய் வந்தவள்
மனம் கலங்கினாள் !
என்னாச்சு உங்களுக்கு?
என வினவ!

கண்ணழ சிரித்தபடி
தூசி என்றேன்!
சட்டென
கஞ்சிக் கோப்பையை நிலம் சேர்த்து.....
பூவிரல்களால் கண்ணை விரித்து ஊதிட....

அவள் இதழ்களை வருடிப்
புயலென வெளிவரும் காற்றில்
பறந்தது தூசிமட்டுமல்ல..

என் மனமும் தான்!
*
***
கலாசுரன்

No comments:

Post a Comment