Thursday, February 25, 2010

உன்னை சிரித்தபடியே படைத்துவிட்டான்........!

சற்று நேரம் தூக்கத்தைப் போர்த்திய பின் மெதுவாக சாமத்தின் கதவிடுக்குகள் வழியாக அப்போர்வையை சற்று விலக்கிப் பார்த்தேன்.......! . கண்ணாடிச் சிவர்களையும் துளைத்துக்கொண்டு என்மேல் விழுகிறது உன் போட்டுக்கண் பார்வை ....! . கண்னசைக்காமல் என்னதான் அப்படிப் பார்க்கிறாய்....? என் தனிமையை சிதைத்து எறிந்தவாறு .........! . வெகு நேரம் பொறுத்துக்கொண்டேன் தூக்கம் கண்ணை அசத்துகையில் இப்பார்வையின் இம்சை தீரக்கூடும் என்பதாலே.........! . இனிப் பொறுமை இல்லை கண்ணாடிச் சுவர் விலக்கி அவளைத் தூக்கி ஜன்னல் கதவுகளையும் தாண்டி வீசினேன்.......! . விழும் சத்தம் என் காதுகளை சிரிக்க வைத்தது இனி என் தனிமை தனியாய் அடைபட்டுப் போகட்டுமேனவே கண்களைக் கொட்டிச் சாய்த்தேன்.......! . காதோரம் வெகு நாளாய் பயிற்சி கைவிட்ட ஓர் இசைக் கலைஞ்சன் ஆர்வமே இல்லை என்பதுபோல் தன்போக்கில் வாசிக்கிறான்..........! . பொறுமை நிலைதவறி சில ஊசிமுனைகளில் மோதி நொறுங்கியது ஒரு வித வெறுப்போடு......! . மீண்டும் விழித்தேன் ஒரு இசைக் கலைஞ்ஞன் அல்ல இங்கே ஓர் இசைகுழுவாய் என்னைச் சுற்றி சுற்றி இசை அமைக்கும் கொசுக்கள்.........! . எழுந்து இல்லத்திலிருந்து நிலவொளிக்குள் புகுந்து இருளின் திரி அணைத்தேன், உடைந்த இசையின் ஓர் பகுதியை நிலவொளியில் தொலைத்துச் சென்றேன்.......! . காற்றோடு சேர்ந்தே நானும் உலா வருகையில் சட்டெனப் பார்வையில் பட்டது தூக்கி வீசப்பட்டவள் அதோ..... முகம் குப்பரக் கிடக்கிறாள்.......! . பருவநிலா அவள் அழகில் நனைந்து நிற்ப்பதையும் பார்த்தேன்... குப்பரக் கிடக்கிறவள் அழுகிறாளோ....? மெல்ல சிரம் சாய்த்துப் பார்த்தேன்....! . என்மேல் கோபமே இல்லாததுபோல் சிரித்தபடியே அவள்.....! கதறி அழுததோ நான்...........! ஏனனில் உன்னை சிரித்தபடியே படைத்துவிட்டான்........! . மீண்டும் கண்ணாடிச் சுவருக்குள் சிரித்தபடி என்னைப் பார்க்காமல் பாவையாய் நீ............! தூக்கப் போர்வைக்குள் உன்னை மட்டும் நினைத்தபடி இன்னொரு பாவையாய் நான்..........! கலாசுரன் .

No comments:

Post a Comment