Saturday, February 13, 2010

ஒரு சடலத்தின் கவிதை..........!

காதலில் இதமாய் ஊடல் கொண்டபின் வரும் பிரிதலின் சோகத்தை அணிந்து நம் நிழல்களும் சேர்ந்து அழுகையில் எங்கும் கரும் நிழல் சூழ்ந்த இரவுகளை விரல்களால் வருடும் நம் நினைவுகள்.....! இதயங்கள் கூட சிலநேரம் துடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு பிரிதலின் நினைப்பில் புகுந்து கதறியழுவதையும் உணர்கிறேன் .........! இரத்தம் சூடேறி ஆவியாய்ப் பிரியும் தருணங்களில் மனதில் மரணம் கூட மேலானதாய் தோன்றி மறைவதுமுண்டு...........! இத்துயரங்களின் ஆழங்களில் ஏதோ சிறு இன்பத்தின் பனித்துளி ஒன்று சிதறிக்கிடப்பதை தொட்டு தீண்டாமல் சுற்றி மனம் மௌனமாய் தாகத்தை தொடற்கிறது ........! இறந்தும் வாழும் மகான்கள் மத்தியில் உயிர் இருந்தும் சடலமாய் துடற்கிறேன்........ ! காதலின் உலகத்தில் வாழ்வதாக நிஜ உலகில் உயிரிழந்துவிட்டேன்.........! உங்களுக்குப் புரிகிறதா......? இது ஒரு சடலத்தின் கவிதை..........! கலாசுரன்

No comments:

Post a Comment