Thursday, February 25, 2010

நுனிநாவசயாக் கவிதை!

மங்கை முகம் மயக்கிய அகம் காமக்கய்யோங்கி பங்கம் ஈயும் காயமும்! பகை அகம் போய் வீங்கி அக பாவமாய்! அகபாவம் முகபாவமாய் முகம் வீங்கும் அப்பாவியாய்! பகை போக்க மெய் அகம் போய் பகை பகைக்க காமமும் கோபமும் புகையாய் போகுமே! பகைவா.....! ஊமை ஊக்கம் காக்கா வாக்கே வையம் காக்கும் வைய்யகம் ஓங்க வை அகம் மெய்யாக! போய்யகம் போக்காய்! காமமும் கோபமும் பக்குவமாய் ஈவாயாக! இப்பக்குவம் ஓங்க எம் அகம் பொய் எங்கு ஓங்கும்? ஆகா மங்கையே புகையாய் போ! பக்குவமாம் அகம் இவ்வாக்கு மெய்யாய் ஈவும்! பகய்க்காய் அக்கம் பக்கம் பாவியாய் போவாய்! அகமும் ஏகமாய் எங்கும்! மோகம் உய்க்கும் ஏக்கம் காக்காய்! மோகம் மையய் பகய்க்கும்! பொய்யும் பாம்பும் மெய்க்கு பகையாகும் அங்கமாய் பொங்கும்! மேகமும் பொய்யாய் பெய்யுமோ? மோகம் பொய்யே பெய்யும் இங்கே! ஆகவே மெய் அகம் போய் ஓங்குக! ஓங்கவே அகபாவம் முகபாவமாய் ஓங்கி பகைக்கும் பொய்யை! வேகமாய் மெய் புகும் பாக்கியம் பெய்யும் மேக்கவுமாய் ஆகாயம் எங்கும் ஓங்கும்! பக்குவமாய் ஓங்கும் அகமே இங்கே வைய்யகம் மெய்ய்யகமாக்கும் அகம்! கலாசுரன்

No comments:

Post a Comment