Monday, December 27, 2010

கர்வமூச்சின் வெப்பம்

பேச்சு சூடேறியிருக்கிறது
நாவில் வெப்பதிற்கான
எரிபொருள் புரண்டபடி

அணையா கர்வத்தின் நெடி
அந்த நேரத்திற்கான
பெருமூச்சுகளில்
மாசாகக் கலந்துள்ளது

அசைவுறாத
கருவிழிகளில் தெரிகிறது
உடைக்கப்படாத
படிமப்பிழைகளின் உருவங்கள்

அக்கொடிய வெப்பம்
தணியும்படிக்கு
மௌனத்தின் அகோர ஆழங்களுக்கு
பயணிக்க வேண்டிக்கொள்கிறது மனம்

அங்கு
சென்றடையும் தருணத்தில்
கர்வமிழந்தவர்கள் சிலர்
அழுதுகொண்டிருப்பார்கள்..

கலாசுரன்....

நன்றி கீற்று
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=12076:2010-12-26-06-59-09&catid=2:poems&Itemid=265

Sunday, December 26, 2010

தேநீர் விரல்கள்

சலனமற்ற பார்வையின் முனையில்
தொங்கியபடி
உருமாறும் நிகழ்வுகள் ...

அவை
தன் ஒவ்வொரு உருவங்களிலும்
புது விதமான
மொழிகளைக் கையாளுகின்றது

பிரம்மிப்பான
வேடிக்கையோடு
பார்த்துக்கொண்டிருக்க

மேசையில் சிந்திய
தேநீரின் விரல் நீண்டு
என் கையை தொட்டழைத்ததும்
அந்த நிகழ்வுகள் துகள்களாகச் திதறின

அதன்
இன்னொரு விரலை
எறும்புகள்
மொய்த்துக்கொண்டிருக்கிறது

மூன்றாம் விரல்
மேசையின் விளிம்பைத்
தொட்டுப் போடிந்த நுனி
தரையில் மோதி நொறுங்கியது

அது மோதும்
தரையிலும் படர்கின்றன
கையற்ற புது விரல்கள்
ஒரு நிகழ்வின் பிம்பங்களோடு ...

அருகாமையில்
அந்தத் தேநீர்க்குவளை
என்னைப் பார்த்தபடி
வாய் பிளந்து
சிரித்துக்கொண்டிருந்தது ....

கலாசுரன்...

நன்றி திண்ணை
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=310122715&format=html

Tuesday, December 14, 2010

தலையற்ற ஞாபகத்தின் சடலம்...

அறுக்கப்பட்ட
ஞாபகமொன்றின் தலை
உருட்டிவிடப்படுகிறது

அது
உருளும் தளங்களை
முத்தமிட்டுக்கொண்டே செல்கிறது

இரத்தம்
பீசசிப் பயணித்த
பாதைகள்
பல கதைகள் சொல்லலாம்

ஆனால்

வாழ்கையின்
உயிரிலிருந்து
அது பிரிக்கப்படுவதைக் குறித்து
அதற்க்கு சொல்லாததுவரை

செல்லும்
தளங்களிலுள்ள
வேறு ஞாபகங்களுக்கு
ஒரு விளையாட்டுப்பொருளாக
அது இருந்து விடக்கூடும்

அந்த ஞாபகத்தின்
தலையற்ற
அந்த சடலத்திற்கு
இந்த வகையிலான
சிந்தனைகள் எதுவும்
மீதமாகுவதில்லை

கலாசுரன்

நன்றி கீற்று...
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=11903:2010-12-10-12-05-56&catid=2:poems&Itemid=265

Sunday, December 12, 2010

கம்பீரமாய் நின்றுகொண்டிருந்தது நிழல்..

கடமையில் கட்டுண்டு
கசங்கிக் கிடந்திருந்தது
ஒரு காக்கிச் சட்டை

பார்வையில் பட்டதும்
சுற்றும் ஒளிந்திருந்த
வரலாற்றுக்கனவுகள்
சுற்றிச் சுற்றிப் பறந்தன

சிப்பாயிகள்
தோட்டா நிறைத்த
துப்பாக்கிகளுடன்
வரிசையாக அணிவகுக்க

ஒரு யுத்தத்தின் ஆரவாரம்
காட்சிகளின்றி  கேட்டது

சடலங்களை
முத்தமிட்டுக்கொண்டு
நாட்டுப் பெருமையை
பேசிக்கொண்டிருந்தது
காய்ந்துபோன இரத்தத் துளிகள்

உடலிலிருந்து
அகற்றப்பட்ட கைகள்
ஊர்ந்து ஒன்று சேர்ந்து
ஒரு கொடியை ஏற்றின

அதில்
சுதந்திரம்
என்று எழுதப்பட்டிருந்தது

பின்னர்
வந்த கனவுகள்
கண்முன் போட்டி போட்டு
மிதந்தன

கண் கசக்கி
கனவுகள் முற்றிலும்
கலைந்து போனது

இன்னொரு
போராட்டத்தின்
தொடக்கமென்பதுபோல்
சந்திர போசின் நிழல்
அடர்ந்த இருளில்
கம்பீரமாய் நின்றுகொண்டிருந்தது ...


கலாசுரன்

நன்றி திண்ணை
http://www.thinnai.com/?module=displaysection&section_id=33&format=html

Wednesday, December 8, 2010

படைத்தலிலான உப்பின் சுவை....!

காலவரையற்ற
உரையாடலின் கசப்பை...
உதடுகளை நக்கியவாறு
சுவைத்துப்பார்க்கிறது
முன் காலத்திலான ஒரு மௌனம்..

மௌனங்களின் இனிப்பும்
வார்த்தைகளின்
தாங்க முடியாத கசப்பும்
விருந்தினர்களுக்கு
அளிப்பது குறித்த
யோசனைகள் சற்று காரத்துடன் தான்
கரைந்து போகிறது

மூக்கில் நுழையும்
நாற்றத்தை வைத்து
இதற்க்கு இதுதான் சுவையென்று
சொல்வதுபோல
அவ்வளவு எளிதல்ல
இவ்வகைச் சுவைகள்

கவிதைகளைப் பெற்றெடுக்கும் வரை
சில வார்த்தைகளின்
புளிப்புத் தன்மை
சுவை மிகுந்ததாகத் தான்
இருக்கிறது

பின்னர் அது
புளித்துவிடுகிறது

அதற்க்கு காரணம்
அவனல்லன்
அவனுக்கு முக்கியம்
அதுவன்று
படைத்தலிலான
உப்பின் சுவை

அது
ஒரு துளி
வியர்வையோ
அல்லது
ஒரு துளி
விழிநீரோ ஆகலாம்..

இனி
இதுவெல்லாம்
திகட்டும்படிக்கு

ஒரு
புதுச் சுவை
வந்து சேர்வதை
ஒரு படைப்பும்
புறக்கணிப்பதில்லை

ஒருவேளை
இது
அழித்தலுக்கும் பொருந்தும்.

கலாசுரன்

நன்றி கீற்று

http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=11872:2010-12-08-10-54-42&catid=2:poems&Itemid=265

Monday, December 6, 2010

நீர்க்குமிழிச் சிரிப்புகள்

கொட்டித்தீர்ப்பதர்க்கான
ஒரு சந்தர்பம் தான் 
படைப்புகளின் கருவறை

சோகத்தைக் கொன்று மீண்டும் 
சோகத்திலேயே விழுவதாய் 

இத்தருணங்களில் 
என் எழுத்துக்களின் இதழ்களில் 
சில நீர்க்குமிழிச் சிரிப்புகள் 
மலர்வதுண்டு 

அதை நான் ஒருபோதும் 
புறக்கணிப்பதே இல்லை 

இப்பொழுது 
சோகமும் 
சிதைவும் 
எளிதில் 
கையாள முடிகிறது 
அதனால் அவை 
சற்று சுகமானதே ...

கலாசுரன் 

நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3740

Saturday, December 4, 2010

சிவப்பு மின்மினிகள்

அந்த இரவின்
சூழ்ந்த இருளில்
சிவப்பு மின்மினி ஓன்று
மேலெழுவதும் கீழிரன்குவதுமாய் தொடர

அது
மேலெழுந்த உச்சங்களில்
சற்றுநேரம்
ஒளிமிகுந்த தோற்றமளித்து
கீழிறங்கி சற்று மங்கலாக

தொடரும்
உச்சங்களிலான ஒளியில்
இரு கண்களும் ஒரு மூக்கும்
தெரிந்து மறைவதுண்டு...

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு
அந்த மின்மினி
தரையில் முகம் குப்புர விழுந்து
மெல்ல இறந்து விட்டது

சற்று தொலைவிலான இருளில்
இன்னொரு மின்மினி ....!

கலாசுரன்

நன்றி திண்ணை
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31012058&format=html

Monday, November 29, 2010

ஒரு காட்சிப் படிமத்தின் வரைபடங்கள்

ஒரு நாள் முழுதுமாய்
பாதி மறையக்கூடும்
ஒரு காட்சிப் படிமத்தின்
வரைபடங்கள் ....

அதில்
பறக்கும்
ஒரு பறவையின்
ஒரு இறக்கையை மட்டும்
அழித்துவிடுவதில்
சில ஓவியங்கள்
முழுமையற்றதாக
காட்சிப்படுத்திவிட்டு

பாத்திரங்கள்
கதையறியாது
கூத்தாடுகையில்

இருபத்து ஒன்றாவது
விரலெழுந்து
சுட்டிக் காட்டும் குறிகளை
ஒருபோதும்
மறைக்க முயலுவதில்லை
ஒரு கதையின் கருப்பொருள்

அக்கதையில்
சிலநேரம்
இரவு வானில்
முட்களால் சூழப்பட்ட
அந்த நிலவின் மார்பில்
வைகறையின் மஞ்சள் பூசிப்
புறப்படும் ஒரு தென்றலுக்கு
சலனமற்ற ஓவியங்களில்
புகுந்து மடியும் வரையில்
தான் ஒரு தென்றலே அல்ல
என்பதுபோல்
நடித்துக்கொண்டிருக்கவேண்டியிருக்கும் ...

ஒரு நாள் முழுதுமாய்
முற்றிலும் மறையக்கூடும்
அந்த கதையிலான 
ஏதேனும் ஒரு 
காட்சிப் படிமத்தின் 
வரைபடங்கள்

கலாசுரன்

நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3722

Monday, November 22, 2010

புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஓன்று

புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட
ஏதோ ஒரு உணர்வுக்குள்
அவன் அவளைப் புதைத்த
நினைவுகள் நெளிகின்றன

இனி ஏதும் சொல்வதற்கில்லை
என்பதாய்
அந்நிகழ்வைப் பற்றி
சாட்சியம் சொல்லும்
அந்த இரவில் தான் அது நிகழ்ந்தது

இருளும்
அதை சார்ந்த தூக்கமுமாய்
தென்றல் ஒன்றை வருடியவாறு
கடற்க்கரை படுத்திருந்தது

ஒவ்வொரு மரணத்தின் பிறகான
வாழ்வை
தலைமேல் சுமந்து வந்து
அந்த கடற்கரையின்
மார்பில் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது
அலைகள்

அவை
அள்ளி வீசிய ஈரத்தில்
பற்றிக் கொண்டது
கோபத்தின் தீப்பொறி ஓன்று.

அது
பிரபஞ்சத்தை
இரண்டாகக் கிழித்து
கடந்து போனது

முட்டாள்களின் கடல்
எந்தக் காரணமுமின்றி
ஒரு படையின் ஆரவாரத்தை
இப்பொழுதும்
தொடர்கிறது

புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட
ஒரு உணர்வில்
கடற்கரையெங்கும்
சிதறிக் கிடக்கிறது
அவள் நினைவுகள்

கலாசுரன் 




Sunday, November 21, 2010

இதமானதொரு நகைப்பு ...!

அறை திறக்கப்பட்டது
உடன் வந்தவர்கள்
விடைபெற்றுச் சென்றார்கள்

அங்கு பத்திரமாக்கப்பட்டிருந்தது
ஒரு பேனாவும்
சில காகிதங்களும்
ஊன்றி நடப்பதற்கான ஒரு தடியும்

இறுதியில் இதமானதொரு நகைப்பு
அவன் இதழ்களில் மிச்சப்பட்டிருந்தது  ....
யாரும் அவனை தனியாக விட்டுச்
செல்லவில்லை என்பதாக...!!



கலாசுரன்...


நன்றி திண்ணை 
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31011218&format=html

Monday, November 15, 2010

சொல்லத் தயங்கிய ஒன்று...!

அவர்களுக்கான பொழுதுகள்
அவர்களை தீயவர்கள் என்றே
சொல்லவைத்தது

இன்னொருவனின்
சாதூர்யமான பொழுதொன்று
அவனை
நல்லவன் என்று அழைத்தது

முற்றிலும்
அவன் நல்லவனோ
அல்லது
அவர்கள் கெட்டவர்களோ அல்ல
என்றிருக்க

அவர்களது
தியாகத்தில் உருவான
அவனது நல்ல பெயருக்காக
அவர்களுக்கு அவன் கடன் பட்டிருப்பான்

இப்பொழுது
இது போன்ற
இன்னொரு சிந்தனை
தூரிகை நுனியிலிருந்து
மெல்ல.. எட்டிப் பார்க்கிறது...

கலாசுரன்..

நன்றி திண்ணை
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=310111417&format=html

Monday, November 8, 2010

நொடியில் விழுந்து மடியும் காலம் ...!

கண்ணாடிச் சுவருள்
சிறையடைக்கப்பட்ட 
கால முள் ஒன்றின் சலனம் 
சொல்ல வந்ததை 
காட்சிப் படுத்தும் 
ஒரு இருள் இரவும் 
மனதின் ஒருமையற்ற 
தனிமையும் ..

அந்த முள் 
இடைப்பட்ட 
சலனமற்ற தருணத்தில்
சப்தங்களை
உடைத்து மௌனிக்க  

நீட்சியற்ற 
காலத்திற்கு மட்டும்  
மரணிப்பதும் 
மீண்டும் எழத் துடிப்பதுமாய் 
நொடிகள் விழுந்து 
மடிகின்றன


இப்பொழுது 
பகலில் பயணித்த 
அந்தப் பாதைகள் 
இருளில் குளித்துக்கொண்டிருக்கும் ...





அப்பாதையோரங்களில்   
சிலரின் வியர்வையோ 
கண்ணீரோ 
நட்சத்திரங்களாகும்
காட்சியை சிதைத்து 

இன்னொரு 
நசுக்கப்பட்ட எதிர்பார்ப்பின்  
முகம் 
நிலவெனவும் 
அங்கு  
பதிந்திருப்பதுண்டு

இவை அனைத்தும் 
பார்க்க ஆவலாய் 
ஓடிக்கொண்டிருக்கும் 
கற்பனைகளின்  
கால்களை 
ஒடித்துப்போடக்கூடும்
ஒரு விழித்தலுக்கான
அழைப்பின் 
ஓசை

அந்தக் கணத்தின்
ஒவ்வொரு
நொடியிலும் விழுந்து
காலமுட்களில்
மோதி உடையும்
நீர்க்குமிழி போன்றது
காலம் ....!

கலாசுரன் 

நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை 

Sunday, November 7, 2010

சுவர் சாய்ந்த நிழல்கள் ...!


உன் கல்லறை
சுவர் சாய்ந்த நிழலும்
உடன் வர மறுத்தபின்.....!

ஒரு பனிச்சுடரில்
சுட்டெரித்த
ஞாபகங்களை
தீ மழையில் நனைத்து
ஆழ்கடலில் உலர்த்துகிறது ...!

மீண்டும் நாமிருவரும்
சந்திக்கக்கூடும்
என்றே எண்ணங்கள்
சந்திப்பிற்கான
வாசலில் காத்திருக்கின்றன ...!

கலை அணிந்த நீ
மனதில் கவிபடைத்துச்
சென்ற நாளன்று ...

கடலை உப்பாக்கிய
விழிநீர் முத்துக்கள்
கண்ணீர்க் கடலில் தான்
மீண்டும்
கரைந்து விடுகின்றன ...

அச்சுவரின் மேடுபள்ளங்களின்
வெளிப்பரப்பில்
வடிவங்களுக்கேர்ப்ப
வளைந்து நெளிந்த
நிழலாய்
சில ஞாபகங்கள்
பூசப்பட்டிருக்கின்றன


துன்பியலின்
ஓவியங்களாக...!


கலாசுரன்




நன்றி திண்ணை

http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=310110714&format=html

Wednesday, November 3, 2010

மிச்சப்பட்ட வார்த்தைகளின் மரணம்

எப்போதும் 
மிச்சப்படுவதுண்டு 
மனதிற்குப் பிடிக்காதவர்களுக்காக 
ஒதுக்கப்பட்ட சில வார்த்தைகள் 


அவைகளை 
தனக்குத் தானே 
உச்சரிக்கும் 
நிமிடங்களின் கடினத்தன்மை 
புன்னகைகளை மீதமின்றி 
உடைத்தெறிகிறது 


அதன் மேலிருக்கும் 
வானில் 
இரண்டாகப் பிளந்து கிடக்கும் 
நிலவொன்றின் நெற்றியில் 
மேகத்து திருநீர் பூசி 


கடந்து செல்லும் 
தென்றலின் வலி 
வளைந்த கடலலைகளில் 
மரணத்தை வருடி 
சிதறுகையில் 


எவரிடமும் 
தெரிவிக்காமல் 
நீண்டுகொண்டே செல்கிறது 
அன்றைய இருளின் நிழல் 


அங்கு 
மனதிற்குப் பிடிக்காதவர்களுக்கான 
அந்த வார்த்தைகளின் 
அருகாமையில் 
அந்தப் பொழுதிற்கான மரணம் 

புன்னகை வீசியபடி 
நின்றுகொண்டிருக்க 


அதை சற்றும் கவனிக்காமல் 
மையின் ஈரமற்ற பேனாவோன்று 
மௌனித்த வெற்றிடத்தில்
கவிதைகள் 
கிறுக்கிக்கொண்டிருந்தது   ....



கலாசுரன். 


நன்றி கீற்று ..

Sunday, October 31, 2010

மிகவும் அழகானவள் ....!

வாழ்க்கையின் நிறைவு ...
துன்பங்களின் முடிவு....
நிதர்சனமல்லாத எதோ ஒன்றின் தொடக்கம்
அல்லது
உயிரின் உருமாற்றமோ பரிமாற்றமோ என
வைத்துக்கொள்வோம் ....

இல்லை..... இவை அனைத்தும்
பொய்யாகக்கூட இருக்கலாம்....!

அல்லோலப்படும் இவ்வழ்க்கையின்
ஏதோ ஒரு முனையில்
இருந்து பார்க்கையில்

மரணம் மிகவும் அழகானவள்....!!!

கலாசுரன்   

Friday, October 29, 2010

மேகங்கள் ....!!

இன்றைய வானுக்கு
வராத மேகங்கள்
நாளைய வைகறைகாக
எங்கேயோ
பனித்துளி தேடி
அலைந்துகொண்டிருக்கிறது

நாளைய வானுக்கான
மேகங்கள்
நேற்று
மடிந்து விட்டது

இனி வரும்
அதிகாலையிலான
பனித்துளிகள் கூட
இதை நினைத்து
அழப்போவதில்லை....

கலாசுரன்...

உருமாற்றம் கொள்ளும் ஓசைகள்

பள்ளிக் கூடங்களிலிருந்து
குடிசைகளை இலக்காகக் கொண்டு
பயணிக்கின்ற சிறுவர்கள்

காற்றில் சிதறும்
ஓசைகளை
செதுக்கி
திரும்பத் தரும்
அந்த மலைப்பாதம் நெடுக  ....

அச்செதுக்கல்கள் ஓயாதபடிக்கு
சப்தங்களை
மலைநோக்கி
அவர்கள் வீசுகிறார்கள்

திரும்பக் கிடைத்த

பரிணாமத்தை
குவிந்த காதுகளில்
பெற்றுக்கொண்டபின் ..

அதன் இன்னொரு
படிமத்தை
வீசுதல் பழகி
இடம் நகர்ந்தவாறு
தொடர்ந்து

உருமாற்றம் கொள்ளும்
ஓசைகள்..
கூட்டத்தில் இருந்து
ஒவ்வொன்றாய் விடை பெற்று

அடுத்த மாலைக்கான
ஓசைகளை
மௌனத்தில்
எதிரொலிக்கச் செய்தவாறு....!

குடிசைகளில்
புகுந்துவிடுகின்றன ..
செதுக்கல்களின்
எல்லை சாரா முடிவென..!!



கலாசுரன்

Tuesday, October 19, 2010

சிதறிப்போன ரோஜா இதழ்கள் ....!

நட்டதும் வளர்த்ததும்
நான்தான் என்றிருக்க
அதைப் பற்றி
அனைத்தும் அறிந்து
வைத்திருந்தேன்

அவ்வப்போது
வந்த அவர்கள்
சொல்லிக்கொண்டார்கள்
மணமுடைய பூக்களும்
முட்களும் கொண்ட
செம்பருத்திச் செடிதான் அதென்று

அப்பொழுதெல்லாம்
அந்த முட்களால் கிழிந்த நெஞ்சை
விழியோரமாய் கண்ணாடிக் கூடமைத்த
அந்தத் தூக்கணாங்குருவியின் அலகால்
தைத்தவாறு
சிரித்துக்கொண்டிருந்தேன்

இன்று
முற்றமெங்கும்
சிதறிக்கிடக்கிறது
நீ சிதறச் செய்த
என் நெஞ்சத்து
ரோஜா இதழ்கள்

அவர்கள்
இன்று சொல்கிறார்கள்
அது
அழகான ஒரு
ரோஜா இதழ்க் கோலமென்று

இனி
முட்கள் மட்டும்
ஏந்தி நிற்கும்
அந்த ரோஜாச் செடியில்
அவர்கள் பார்க்கும்படிக்கு
மணமுடைய ஒரு செம்பருத்திப் பூ கூட
மலரப்போவதில்லை...


கலாசுரன்.



நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை 
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3536

Sunday, October 17, 2010

பொய்யான பதில்கள்

என் சிந்தனைகளே
நீங்கள்
இதற்குமுன்
யாருடையதாக இருந்தீர்கள்...?

அவர்களை
அல்லது
அந்த நபரை
என்னிடம் அறிமுகப்படுத்தாததின்
காரணம் சொல்லுங்கள் ...

பொய்யான பதில்களை
உங்களிடமிருந்து
எதிர்பார்க்கிறேன் ...

ஏனனில்
உங்கள் தூண்டுதலில்
நான் சொன்ன பொய்களின்
சுவை
இன்னும் எனது நாக்கில்
புரண்டபடி இருக்கிறது ...

கலாசுரன்..

நன்றி திண்ணை
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=310101711&format=html

Tuesday, October 12, 2010

எழுதத் தொடங்காத கவிதையின் முதல் வார்த்தை ...!

ஒரு கற்பனையின் 
ஒரு முனையிலிருந்து
குப்பரக் குதிக்க
எத்தனித்துக்கொண்டிருக்கிறது
எழுதத் தொடங்காத
கவிதை ஒன்றின்
முதல் வார்த்தை

மடிப்பு குலைந்த
நிதானத்தோடு
தாண்டிவந்த
ஒரு நாளின் வைகறையிலும்
இதேபோன்று
ஒரு கவிதையின்
வார்ததைகள் ஒவ்வொன்றாய்
இன்னொரு முனையிலிருந்து
குதித்து மடிவதை
கண்டதுண்டு

இன்றும்
அது நிகழலாம்
குதிக்க எத்தனிக்கும்
அவ்வார்த்தையின் பின்னால்
ஒரு கவிதைலான
வார்த்தைகளின் அணிவகுப்பு
அந்த ஆழங்களுக்குக்
குதிக்க
எத்தனித்துக்கொடிருக்கலாம்

அவைகளை
பக்குவமாய் ஏந்திக்கொள்ளும்படிக்கு
சிந்தனைகளில்
ஒரு வலைக் கூடை
பின்னிக்கொடிருக்கிறது
அந்த
பொழுதிற்கு
உயிர்கொடுக்கும்
ஒரு மயான அமைதி...

கலாசுரன்

நன்றி
நன்றி உயிர்மை  உயிரோசை...
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3508

Saturday, October 9, 2010

அண்ட சராசரத்தை துழாவும் கவிதையின் விரல்கள்...

அண்ட சராசரத்தின்
நட்சத்திரக் கூட்டங்கள்
கறுப்புத் துளைகள்
எரிகற்கள்
கோள்கள்
ஒளிப்பிழம்புகள்
வெற்றிட வெளி
என்று.... 
சிதறிச் சென்ற அனைத்திலும்
எதற்காகவோ துழாவுகிறது
கவிதையின் விரல்கள்
தொட்டுணர்ந்தவை
தேடுதலின் இலக்கு இல்லை எனினும்
அவைகளையும்
அழகாய் பதிவிட்டுக் கொண்டே
முடிவற்ற தேடலின்
துழாவுதல் தொடர்கின்றது....

கலாசுரன்...





என்னவெல்லாம் கொடுமைகள்...!!

அது எல்லோருக்கும்
சொல்லியிருப்பேன்
இது
இல்லாமல் இருந்திருந்தால்
இது இப்படி இருப்பதால்
அதை யாரிடமும்
நான்
சொல்லப்போவதில்லை

என்னவெல்லாம் கொடுமைகள்
காதலெனவும்
கவிதையெனவும்

கலாசுரன்

வெறுப்பு தொகுப்பு....

அவ்வப்போது கிடைத்த 
கிடைக்காமையின் வெறுப்புகளை 
சேமித்து மனம் நிரம்பியபின்...

கிடைத்தபோதும் 
தளும்புதல் என்பதாக 
கைகால் உதறியபடி 
கண்களில் பெருக்கெடுத்த  
விழிநீர் வழிந்தோடும்   
கபடமறியாத மழலையின் கன்னம்...!
அதன் ஓரங்களின் எங்கும்

அழுகையின் அர்த்தங்களை
தனக்குத் தானே தேடுகின்ற
விடைகளின் சிரிப்பு
சற்று நேரத்தில்
காரணமற்று பிறக்கக்கூடும் ....!

கலாசுரன்

காதல் நுண்ணியம் .

மடம் கொணர்ந்த உன் சிரிப்பால் ...
கருப்பு நிற மச்சம் ஓன்று ...
வெட்கப் பட்டு 
கன்னக்குழியில் மறைந்து விடுகிறது....! 

கலாசுரன்

வெகு கூர் படிம அழகு.....!

தனிமையின் வண்ணங்களை
 விழித்திரைக்குப் பின்னால் மறைத்து வைத்து ...
பின் அதன் நுண் பொருளென
வார்த்தைகளின் அடர்த்திக் கூர்மை....
 அது சென்றடையும் ஒவ்வொரு இலக்குகளிலும்
 உடைத்தல் பழகி மோதும் அனைத்தும்
 உருமாற்றத்தின் பரிணாமங்களைப் 
புதுவிதமாய் படைத்தழிக்கும்
 இலக்கியத்தின் வெகு கூர் படிம அழகு.....!

 கலாசுரன்..

Sunday, October 3, 2010

குடைக் கம்பிகள் எழுதும் கதைகள் ...!













மழை தாண்டி வந்ததும்
திண்ணையில் விரித்து
விரித்தது வைக்கப்பட்டது  குடை

தரை தொடும் அதன் ஒவ்வொரு
கம்பிகளும் தரையில்
விழிநீர்  வழிய எழுதிக்கொண்டிருந்தது
தன் கதைகளை .....
யாரும் வாசிப்பதற்க்காக இல்லை  எனினும் 


தன்னை சுருட்டி ஓரமாய் வைக்கையில்
சோகங்கள் மறந்து
தன் கனவின் மடிப்புகளுடன்
அடுத்த மழைவரைக்கும்
நிம்மதியாக தூங்கும்படிக்கு .....!


கலாசுரன்..

நன்றி திண்ணை...
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=310100212&format=html

நன்றி வார்ப்பு..
http://www.vaarppu.com/view/2326/

Tuesday, September 28, 2010

இரும்பு காகத்தின் கதை.

தூரங்கள் தாண்டி வந்து 
என்னருகில் 
உட்கார்ந்து 
கதைகள் சொல்ல தொடங்கியது 
அந்த காகம் 


பயணங்களின் 
உப்புத் தன்மையால் 
அதன் தலை 
துருபிடிக்க ஆரம்பித்திருந்தது 


அதன் 
கதைகளின் குரலில் 
பிரளயத்தின் அலைகள் 
மோதிக்கொண்டிருந்தது 


கதைகள் 
நீடிக்கையில் 
என் பார்வையும் 
அதன் துருபிடித்த தலையும் 
பொடிந்து உதிர்ந்துகொண்டிருந்தபோதும் 


தன் கதையை மட்டும் 
சொல்ல மறுத்தோ 
மறந்தோ அந்த காகம் 
முற்றிலும் பொடிந்து விழுந்தது 


கிடைத்ததனைத்தும் 
சேர்த்து 
ஆலையில் தீமூட்டி 
துருபிடிக்காத ஒரு 
இரும்புக் காகத்திற்கு 
உயிர் கொடுத்தார்கள்  


மீண்டும் 
அந்த இரும்புக் காகத்தின் 
கதைகளுக்காக 
காதுகள் துருபிடித்து 
உதிர்வதை 
எவரும் புரிந்துகொள்ள முயற்ச்சிப்பதில்லை ...


கலாசுரன் 


நன்றி உயிர்மெய், உயிரோசை..
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3438

Sunday, September 26, 2010

மேடை ஏறாத கலைவண்ணம் ...!

இமைகளில் இருள் மை
இதழ்களில் வைகறையின் சாயம் 
கன்னங்களின் நட்சத்திரத் தூள் 
நெற்றி மையத்தில் ஒரு சிவப்புச் சூரியன் ... 
கைவிரல்களில் வானவில் மருதாணி 
உடுத்த தாவணியின் முந்தாணை
வெயில் இழை ஜரிகையால் நெய்யப்பட்டிருந்தது...
மேடை அருகில் சிறுமியின் அழகான தோற்றம் .... 

தனக்கான மேடை நேரத்தை எதிர்பார்த்தபடி 
ஓய்வில்லாது தாளம் போடும் கால்களும் 
பொறுமையை நெருடி நிதானம் பழகத் துடிக்கும் 
கைவிரல்கல்களும் புதுவித 
நாட்டிய முத்திரை அரன்கேற்றியவாறு .... 
அடிக்கடி இதழை கவ்விக்கொள்ளும் 
மேல்வரிசைப் பற்கள் 
ஒரு கிரகணத்தை நினைவூட்டிச் செல்கிறது .... 

தனக்கான மணி ஒலித்ததும் 
இயல்பான தன்
கலை வண்ணங்களை கலைத்துவிட்டு 
மற்றவர்களின் கை தட்டலுக்கான
நிர்பந்தத்தின் இயல்பிழந்த
பாத தாளங்களும் முத்திரைகளும்
 முகபாவங்களும் நிகழ்த்திவிட்டு 
சரியாக செய்தேனா ?
என்ற கண்ணசைவு 
தன்
இயல்பான அடுத்த நாட்டியத்தின் தொடக்கமாக 
குருநாதருக்குப் பரிசளித்துவிட்டு 
திரைகளுக்குப் பின்னால் ஓடி மறைந்தாள் ...! 

கலாசுரன்

நன்றி திண்ணை
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31009264&format=html

Sunday, September 12, 2010

தாணிமரத்துச் சாத்தான்.....!

அந்த வீட்டிற்கு கிழக்காலே
அந்த இரண்டு மரங்களும்
கால்வலிக்க நின்றுகொண்டிருந்தன..!

அங்கு யாரும் பொதுவாக
செல்வதில்லை
அந்த அரசமரத்தடியிலான
கோயில் பூசாரியை தவிர

பக்கத்தில் நிற்கும்
தாணி மரத்திலும்
ஒரு விளக்கு
எரிந்துகொண்டிருப்பதுண்டு

அரசமரத்துக் கடவுளும்
தாணி மரத்துச் சாத்தானும்
எங்களுக்கு விந்தையானதாக
இருந்தது

அந்த மரங்களில்
ஏதேனும் ஒன்றைப் பார்த்து கூட
சூண்டுதலோ
உமிழ்தலோ கூடாதென்றே
நம்பியிருந்தோம்

அப்படி ஏதேனும் நிகழ்ந்தால்
ஓன்று சாமிக்குற்றம்
அல்லது சாத்தான் குற்றம்
இரண்டும் பிரச்சினை தான்...

அங்கு எச்சம் போடும்
காக்கா, குருவி, நாய் என
ஒன்றிற்கும் இந்த குற்றங்கள்
பலிப்பதாக பார்த்ததில்லை....!

கடவுளுக்கும் சாத்தானுகுமான தூரம்
ஏழு அடி ஆறு அங்குலம் தான்
என்று நாங்கள் தெரிந்து வைத்திருந்தோம் ...

அடிக்கடி பெரியவர்கள்
அந்த மரங்களைப் பார்த்து
கன்னத்தில் போட்டுக்கொள்வார்கள்

பூசாரி
பக்தி பூசிய
விபூதியோ, பூக்களோ
வழிபாட்டிலான
அர்ச்சனை பொருட்களோ
கொண்டு வருவார்

காணிக்கை போட்டு
வாங்கிக்கொள்வார்கள்....
சுவையானவை
நாங்களும் எடுத்துக்கொள்வோம்

என்றும்போல்
அன்று மாலையிலும்
அர்ச்சனை பொருட்கள் சாப்பிட்டோம்...

அங்கு
விளையாடிக்கொண்டிருந்த
சிறுவன் ஒருவன் கவலையோடு சொன்னான்
அந்த அரசமரத்து சாமி
மிகவும் ஏழையாக இருக்கிறார் என்று ...

ஏன்...? என்றவனிடம்
சாமிக்கு உடுக்க
ஒரு சிவப்பு துணிதான் இருக்கிறது
அதும் மிகவும் சிறியது.....!

பூசாரயின் காதுகளிலும்
ஒலித்தது ... சிறுவனின் கவலை....!

அடுத்த திருவிழாவிலேயே
அரசமரத்து சாமிக்குக் கிடைத்தது
கிளைகளும் வேர்களும் மட்டும்
வெளியே திரியும்படியான
ஒரு சிவப்பு சட்டை ....!!

சிறுவன் ஆனந்தத்தில்
விழாமுடித்துத் திரும்புகையில்
கண்ட காட்சி
அவனை மீண்டும் கவலைப்படுத்தியது ..

அங்கு
தாணிமரத்துச் சாத்தான்
அம்மணமாக
நின்றுகொண்டிருந்தான்...!

கலாசுரன்

நன்றி திண்ணை 
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31009129&format=html

Monday, September 6, 2010

இன்னொரு கடவுளின் யுத்தக்கனவு....!

காய்கள் நகர்த்துவதுபற்றி 
வெகு நேரமாக 
யோசனைகளை 
அந்தக் கட்டங்கள் 
நிர்ணயித்துக்கொண்டிருந்தது...!


அந்த 
யோசனைகளுக்குச் 
சொந்தமான 
காய்களில் 
ஒரு மதகுருவும் 
ஒரு குதிரையும் 
அரசனும் 
எதிரிகளால் சூழப்பட்டபின் 


ஆட்டத்திலான 
வாழ்வை நீடிக்கச் 
செய்வதற்கான 
கட்டாயப்பெடுத்தப்பட்ட 
இந்த யோசனைகளை 
மற்றும் அவைகளுக்கான 
காலங்களை 


எதிரிகளின் கடவுள்
தேநீர் அருந்தியபடி
ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறான்..

தொற்றுப்போவதர்க்கான
பார்வைகளையும்
நகைப்பையும்
ஒரு காய் நகர்த்தலின்
கட்டங்களில் தெளியவிட்டு
அரசன் சாய்ந்து மடிவதை
ரசித்தபடி பார்த்துக்கொண்டே

இன்னொரு ஆட்டத்திற்க்கான
அணிவகுப்புகள்
தொடங்கும்
இன்னொரு கடவுளின்
யுத்தக்கனவு..

கலாசுரன்

நன்றி உயிர்மெய், உயிரோசை
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3358



Sunday, September 5, 2010

காலம் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தது....

சிவப்பு வெயில் கசியும்
ஒரு மாலை வேளையில்
எவருக்கும் புரிந்துகொள்ளமுடியாமல்
சாலையோரமாய்
ஒரு மனிதனின்
சிந்தனைகள்
இறந்துகொண்டிருந்தது

அச்சிந்தனைகளுடன்
அவனும்
இறந்துகொண்டிருப்பதாக.....!
அவனது
மண்டையோட்டில்
அழுத்தமாய் எழுதிவைத்தபின்....

இருள் சூழ்ந்ததும்
அருகாமையில்
அவனுக்காக
ஆறடியிலான
குழி ஒன்றை
தோண்டி வைத்து

சூழ்ந்த இருளில்
ஆங்காங்கே சென்று நின்று
காலம் வயிறு குலுங்க
சிரித்துக்கொண்டே இருந்தது.


கலாசுரன்

நன்றி திண்ணை
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31009057&format=html


Thursday, August 26, 2010

இருந்தும் அந்த பதில்.............!!

அந்த கேள்விக்கான பதில்
வருத்தமளிப்பதாகத்தான் இருக்கும்....
இருந்தும்
அந்தக் கேள்வி
பதிலுக்கான வாசலில்
வெகுநேரமாய்
க் காத்திருக்கிறது

அந்த பதிலுக்கு
இதயத்தில் இன்னும்

ஈரம் காய்ந்துபோய்விடவில்லை
என்பதனால்
வருத்தமான வலிகளைவிட
காத்திருப்பின் சோம்பலும்
நிதானமின்மையும்
அழகானவை
என்ற முடிவு

காக்கவைப்பத்தின் கடினம்
குறைவதாகத் தெரியும் பட்சத்தில்

அந்தப் பதில்
தன்னைத் தானே சபித்துக்கொண்டு
மௌனித்த வெற்றிடத்தின்
ஆழங்களுக்கு குதித்து
தற்கொலை செய்வதைவிட
அந்தக் கேள்விக்காக
வேறு எதுவும்
செய்யப் போவதில்லை....!
****
கலாசுரன்

நன்றி திண்ணை 


Wednesday, August 25, 2010

கவியரங்கம் (தொலைகாட்சி)

watch next video


watch the next video 

finished

Monday, August 23, 2010

இவர்கள் உழைக்கிறார்கள் ...!

மலைகளின் உயரம் குறைகின்றது
பளு ஏந்தி பயணிக்கின்ற
மலைவாழ் மக்களின்
பாதச்சுவடுகளில்....!

கடல் நீர்மட்டம்
அதிகரிக்கிறது....
கடலோர மக்களின்
வியர்வையிலும், கண்ணீரிலும் ...!

பனைமரங்களின்
பக்கவாட்டிலான செதுக்கல்கள்
தேய்ந்து காணப்படுகிறது
இவர்கள் மார்பிலும் கைகால்களிலும்...!

சாக்கடையிலும் கழிவுநீரிலும்
நாள்முழுதும் நாடு மணக்க
சுத்தம் செய்யும்  இவர்கள்
அசுத்தத்தின் துர்நாற்றம் மட்டுமே அறிகிறார்கள் ....!

பகல் முழுதும் வயல் காட்டில்
இவர்களின் கடின உழைப்பு
ஏற்கள் புதுப்பிக்கப்படுவதில்லை
அறுவடைக்கான இவர்கள் கனவுகளும்....!

இன்னும் ஏராளம் சொல்லலாம்
உழைப்பின் விதங்களும்
உழைப்பவர்களின்
அவலங்களும் .....!

இருந்தும் இளைப்பாறுகையில்
இவர்களில் சோகம் பெரும்பாலும் காண்பதில்லை
பதிலாக மகிழ்ச்சி நிறைந்த பகிர்தல்கள்
ஏனனில் இவர்கள் உழைக்கிறார்கள் ...!

கலாசுரன்





Sunday, August 22, 2010

வழியோரமாய் நிற்கிறது ஒரு பயணம்

எதிர்பார்ப்புகள் எதுவும்
மிச்சமாகாது
முகம் கவிழ்கிறது
ஒரு பார்வை
வந்த பாதைகளின் ஓரமாய்
அவர்கள் நின்றிருந்தார்கள்
இவ்வகைப் பயணங்கள்
அவர்களுக்குப் பிடிப்பதில்லை என்றவாறு..
தொலை தூரத் தொடர்புகள்
இன்னும் தெளிவாக்கப்படவில்லை
நன்றாகத் தெரிவது
கண்ணெட்டும் தூரம் வரையிலும்
பாதைகளின் வலைப் பின்னல்கள்
அவர்கள் பயணிக்காததின்
காரணம் புரிகிறது...
அப்பயணங்கள் வழியோரமாய் நின்றுவிடுகிறது
வரும் இன்னொருவரிடம் அதற்க்கான
காரணத்தை சொல்லமறுத்தவாறு ....!
----------------------------------------------------------------

கலாசுரன்

நன்றி திண்ணை 

Thursday, August 19, 2010

அவைகள் புன்னகைகள் மட்டுமே....!



அடுத்த நாளுக்கான
புன்னகைகளை
விட்டுவைத்தபின்

இன்று மலர்ந்த
புன்னகைகளை
அவைகளுக்குரிய முகங்களிலிருந்து கிள்ளி
கூடைகளில்
சேமித்து
விற்கப்படுகின்றன

அவைகளுக்குத் தெரிய வாய்ப்பில்லை
சென்றடைவது தனக்குரிய
முகங்களிலோ  இடங்களிலோ
இல்லை என்று....

வலிகொண்ட நேரம்
அவைகளுக்கு உணர்ந்திக்கக்கூடும்
அவைகளுக்குரிய முகங்களிலிருந்து
கிள்ளப்படுகிறோம் என்று ....

அந்த பொழுதுகளில் வலியிருந்தும்
அவைகள் அழுவதே இல்லை
ஏனனில்
மடியும் வரையில் அவைகள்
புன்னகைகள் மட்டுமே....!

கலாசுரன் 

Sunday, August 15, 2010

சிரிக்கும் தருணங்கள் ....!

பலதும் மறைக்கப்படுகிறது
சிலது தெளிவில்லாது
தெரியக்கூடும்

இதற்கு இரவு என்று பெயர்
என்றதும் ஒவ்வாமையின்
சிரிப்பை அணிந்துகொள்கிறான்

பெரும்பாலானவை நன்றாக தெரிகிறது
சிலது முற்றிலும்
மறைக்கப்படலாம்

இதற்கு பகல் என்று பெயர்
சொன்னதும்.. அணிந்தவற்றை
தூக்கி வீசப்பட்டது

யாரும் எதிர்பார்ப்பதில்லை
ஒரு சிரிப்பின் பின்னால் ஒரு
பைத்தியம் ஒளிந்திருக்கிறதென்று....



காரணமற்ற  சலனங்கள்
சிலசமயம் சொல்லக்கூடும்
இவனுக்கும் பைத்தியமென்று....







அவன் எழுந்து சென்றதும்
பார்த்துக்கொண்டிப்பவர்களில்
சிலர்  சிரிப்பார்கள் ...

கலாசுரன்....
நன்றி திண்ணை 
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31008158&format=html

Tuesday, August 10, 2010

வரப்போகும் ஒரு நாளில் ....

கொஞ்சமாவது
மிச்சப்பட்டிருக்கட்டும்
ஆகாயப்பறவைகள்
மீண்டும் வருவார்கள்

அன்னியப்பறவைகளுக்கும்
தெரிந்திருக்கிறது
உன் கூடு
வாசலற்றதென்று

பொரிப்பதற்கான
முட்டைகளை
உடைத்தெறியும் வலி
இப்போது மட்டும்தான்

மரபணுக்கள்கூட
உனக்கானது
உன்னிடமே இருக்கட்டும்
அல்லது

வரப்போகும் ஒரு நாளில்
உன் குஞ்சுகளை
அவர்கள் கவ்விச் செல்வார்கள்
நீ உன் கூட்டைச் சிதைப்பாய்

ஆகாயப்பறவைகள்
ஏமாற்றத்தின் கவிதைகளை
வெண் மேகங்களில்
எழுதிவிட்டுச் செல்வார்கள்

மேகங்கள் நெடுங்காலம்
அழுதுகொண்டிருக்கும் ....

அதனால் உனக்கானதாய்
கொஞ்சமாவது
மிச்சப்படுத்திக்கொள்....

ஆகாயப்பறவைகள்
மீண்டும் வருவார்கள் ..


கலாசுரன்
நன்றி கீற்று ..
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=10322:2010-08-10-00-32-50&catid=2:poems&Itemid=265

Monday, August 9, 2010

விலா எலும்பு ...

கீரியும் பாம்பும்
நெடிய காலமாய்
காதல் கொண்டிருந்தனர்

காலத்தின் வனங்களில் அவர்கள்
நற்கனிகள் தேடினார்கள்

காடு ... அவர்களை
வெறும் வயிறுமாய்
புறக்கணித்தது

இருந்தும்
அவர்களை அத்தேடல் தொடர்ந்துசென்றது

முடிவாக
வனத்தின் எல்லையில்
ஏவாள் கடித்து விட்டுச்சென்ற

விலக்கப்பட்ட கனி
சிரித்துக்கொண்டு
படுத்திருந்தது....

இருவரும் அதை பகிர்ந்து கொண்டனர்

பிறகு ஒருவர் இன்னொருவரை
வால்பகுதியிலிருந்து
கடித்துத் தின்ன ஆரம்பித்தனர்

அங்கு ஆதாம்
தனது விலா எலும்பை
தேடிக்கொண்டிருந்தான் ....!

கலாசுரன்
நன்றி உயிர்மை, உயிரோசை....
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3266

Sunday, August 8, 2010

இது சாயங்காலம் ....!

உச்சிவெயில் காயட்டும்
சிந்தனைகள் பிளவுண்டு போகும் வரை
ஒளியின்........... சலனங்கள் கூட
அறியாத சாய்தல்
சில விருப்பங்களையும்
சாயச் செயிதுவிடும்...!
இருப்பினும்
இறுதி மூச்சிழுத்துவிட்டு
மூக்கில் பஞ்சு திருகி...
படுத்துக்கொள்கிறான்
தனக்கான சொத்தென
நெற்றிப்பொட்டில்
ஒற்றை ரூபாய் நாணயம் ....!
அதும் தன் உழைப்பில்
உருவாக்கப்படாதது
நிரந்தரமாய் மூடிக்கொண்ட கண்களில்
எவருக்கும் தெரியாமல் மறைந்து போன 

கண்ணீரின் சிந்தனைகள் சிரிக்கின்றன
பார்த்து நிற்கும்
உனக்கும் ஒருநாள் கிடைக்கும்
இன்னொருவரின் உழைப்பில்
ஒரு ஒற்றை ரூபாய் நாணயம் .....
சோகத்தின் கிருமிகள் அண்டாத பஞ்சு
தேடி வைத்துக்கொள்.....!
நெருப்பிலேனும் மண்ணிலேனும்
நிம்மதியாய் இறுதி மூச்சிழுத்து
தூங்கும்படிக்கு....!
இது சாயங்காலம் ....!


கலாசுரன் 

நன்றி திண்ணை 
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31008078&format=html

Monday, August 2, 2010

அன்பின் அரவணைப்பில்...

நடந்து செல்கிறார்கள்
சிறுவனின் கை
அன்பின் வழிநடத்துதலுக்காக 
அப்பனின் கையை
பற்றிக்கொள்கிறது...

யார் மேலோ எதன்மேலோ கொண்ட
கோபம் அப்பொழுதே
அக்கைகளை உதறிவிட

கலந்குவதென்னவோ
அச்சிறுவனின் கண்கள் தான்.

உதறப்படுகையில்
கனலுக்கு ஒப்பான
சோகப் படிமங்கள் 
அவன் மனதில் விழுந்து
புகைவதுண்டு...

பயணங்கள் முடியும் வரை
முடியாமல் தொடர்கிறது
அன்பிற்கான அணுகுதலும்
கோபத்திலான 
உதறப்படுதலும் ...

அங்கு குளிர்விக்கும் விதமாக
அவனை அணைத்துக்கொண்டது
அன்னையின் கரங்கள்..

நிகழ்ந்தவை அனைத்தும்
மறந்து சிரிக்கிறான் சிறுவன்
அன்பின் அரவணைப்பில்...

கலாசுரன் 

சாவிக் கொத்து.

இறுமாப்புகளின் சிறையிலிருந்து
 மனதை மீட்டுவருவதாய்
 ஒரு கற்பனை ...!

 என் கற்பனைகளின்
 உருவப் படிமங்களை
 பார்ப்பதற்கான ஒளி
 ஒரு ஆந்தையின் கண்களிலோ
 ஒரு மின்மினியின் அடிவயிற்றிலோ
 பத்திரமாக்கப்பட்டிருக்கும்...

 அதன் வீச்சு
 சிலநேரம்
 கண்களின் காட்சியை
 முற்றிலும் பறித்துவிடக்கூடும் ...

சிந்திப்பதற்கோ
பகிர்வதற்கோ
திறவாத கதவுகளின் சாவிக் கொத்து

மௌனத்திலேயே 
தொலைந்துவிட்டதாய் ... 
அக்கதவுகள் மீண்டும்
திறவாமலேயே இருக்கும்

பேச்சிலும் சிந்தனைகளிலும்
செயல்பாட்டிலும்
நிரந்தரமாய் தங்கிவிட்ட
முரண்பாட்டை மறைக்க
இன்னும் அந்த மௌனித்த
முகமூடிகளுக்கு முடியாமல்ப் போய்விடும்

கற்பனைகள்
கற்பனைகளாகவே இருக்கட்டும் ....!
இறுமாப்புகளின்
புதுச் சாவிக் கொத்திற்கான வளையம்
உருவாக்கப்பட்டுவிட்டது

இனி
ஒருபோதும் திறவாத
சில கதவுகளின் சாவிகளை
அதில்
த் தொங்கவிடவேண்டும்....!

கலாசுரன்.



நன்றி உயிர்மெய், உயிரோசை.
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3240






Sunday, August 1, 2010

மடித்து வைக்கப்படும் விருப்பங்கள் ....!

சட்டைப் பையில்
வைத்துக் கொள்கிறாய்
உனக்கானதென
எதோ ஒன்றை

உன் விரல்கள்
அடிக்கடி
உள்சென்று வெளிவருவதுண்டு
வேறு ஒருவருக்காக எனப்
பாவித்தபடி ....

அங்கிருந்து எடுக்கப்பட்ட
மற்றொன்று
யாருக்கேனும் அளிக்கப்படலாம்

எதிர்கொள்ளும்
யாரோ ஒருவரிலிருந்து
எதோ ஒன்றை
எதிர்பார்த்தபடி ....

பிறகு
மீண்டும் அங்கேயே
மடித்து வைக்கப்படும்
உன்னுடையது மட்டுமான
விருப்பங்களென....!

கலாசுரன் 



நன்றி திண்ணை 
http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=31008013&format=html

Thursday, July 29, 2010

அன்பின் ஈரங்கள்


தென்றலொன்று
சுடுகாட்டில் அங்கும் இங்கும்
மௌனமாய் அலைகிறது

எரிக்கப்பட்ட
முடிவுற்ற ஒரு வாழ்க்கையின்
புகை மட்டும் சுவாசித்தபடி...

அது 
மின்னல் வெளிச்சத்தில் 
அன்பின் ஈரங்களை தேடுகிறது
யாரேனும் எரித்தலோடு
விட்டுச் சென்றிருக்கக்கூடும் என்பதால் ....

கலாசுரன் ..



நன்றி கீற்று ....
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=10087:2010-07-22-05-00-13&catid=2:poems&Itemid=265

Tuesday, July 27, 2010

அது கவனிக்கப்படலாம் ...!

அவர்கள் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை
நானாகின்ற என்னை
சிலநேரம்
அது...... கவனிக்கப்படலாம்
நானல்லாத பொழுதுகளில்

அதற்க்கு காரணமும்
நான்தான் என்று
சொல்லப்படுகையில்
சில முழுமையற்ற
விசாரிப்புகளுக்கு
எந்தக் காரணமுமின்றி
திடீரென
பைத்தியம் பிடித்துவிடுகிறது

அது ஒருவேளை
மீண்டும் கவனிக்கப்படலாம்
ஒரு பைத்தியத்தின் மேலான
அவர்களது பரிதாபமென ....!

கலாசுரன்

நன்றி உயிர்மெய், உயிரோசை...
http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=3209